Sunday, July 15, 2012

Life is a bitch..!

මිනුස්සුන්ට එහෙම හිතෙන එකත් පුදුමයක් නෙමෙයි.. මේ කන කට්ටේ හැටියට.. නොකියම බැරි වෙලාවට.. මාත් කියල තියනවා.. එත් ජීවිතේ හරි පුදුමයි.. අපිට ඕනේ හැම දේම හැම වෙලාවේම නොවුනට ඒ හැමදේකම මොකක් හරි සැගවිල තියන හොදක් තියනවා කියල මම ගොඩක් වෙලාවට විස්වාස කරනවා..

වසන්තයේ මල් සුපිපුණ
සුන්දරතාවය ඉහිරුන
හද මඩලට...... කවුදෝ ආවා..

මල්පෙති සිඹ... සිනා රැගෙන...
මල සිඳ බිඳ.... යන්ට ගියා...
හද දුක ගාවා... කවුදෝ ආවා……

හස අංගනාවන් සේ සඳ දිය මැද කිමිදී
කිරි සිහිනෙක මා රඳවා කොහිදෝ බැඳුනේ
නීල කැලුම් ගලා හැලෙන ඉඳුනිල් මිණි දැස වසා
මගේ දෝතට නැවිත් නුඹ කොහිදෝ බැඳුනේ…..

හිරු මැලවුනු සැන්දැවේ අඳුරට ගුලිවී
මදු බඳුනට හාදු දිදී හිඳිනා යාමේ
නෙතු කඳුලින් බොඳ කළ ඒ අතීතයේ හීන පැලට
මා කැඳවා යන්නට නුඹ ඇයිදෝ ආවේ……

මේ සින්දුව ඔය ගොඩක් අය අහල ඇති, මේ විරහව ඇතුලේ තියන සුන්දරත්වයත් විදලා ඇති.. එත්, මෙතනින් එහාට මොනවා වෙන්නැද්ද කියල ඔයාල හිතල තියනවද? ජීවිතේ විදින හැම දුක් වේදනාවක්ම විදගෙන ඉදියට යන්න අපිට පුලුවන්නම්.. මේක තවත් එක සුන්දර අත්දැකීමක් විතරක් වෙයි.. එත් මේ ජීවිතේ මෙතනින් නැවතුනොත්.. මට මේ සින්දුව කියන කොට මතක් වෙන්නේ බිබී නාස්ති වෙන කොල්ලෙක්.. ආදරේ හින්ද විදවන.. ජීවිතෙයක්.. මේ හැමදෙයක් ඇති වෙන වෙලාවක් එයි.. දුක්ම විදලා ජීවිතේ එපාම වෙන වෙලාවට, අන්න ඒ වගේ වෙලාවට අපි මොනවා කරයිද? සමහරු අල්ල දානවා.. සමහරු ඔහේ ඉන්නවා.. එත් කීයෙන් කීදෙනාද ප්‍රශ්න වලට මුණ දෙන්නේ..

ජීවිතේ කියන්නේ අතරල දන්නා පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි.. මේ කෙටි ජීවිතේ හැම මොහොතක් විදින්න අපිට බැරි උනාට.. හැම තප්පරයක ජීවත් වෙන්න පුළුවන් වෙන්න ඕනේ.. අන්තිම මොහොත වෙනක මොකුත් අතරල දන්නා එපා.. අවසාන මොහොත වෙනකම් තමන්ගේ ජීවිතේ හමන්ගේ අරමුණු වෙනවෙන් සටන් කරන්න..

Life is a bitch, but don't fuck up..!

Saturday, May 19, 2012

අහසින් වැටුනද මේ... ජීවිතේ.....



හුස්ම එක්ක මරණය තුරුලු කරන
බබරු  ඇවිත් ආයෙත් සිහින අරන්
වල්මත් වුනු සිහිනෙක ගැබුර සොයන්
පළගැටියෝ ඉගිලෙති මරණයේ නිරත් අරන්

ජීවිතේ.. අහසින් වැටුනද මේ... ජීවිතේ.....

පුද කල දේ අවනඩු සිතින් දරා
නුපන් දිනයක ජීවිත සැගව  ගිහින්
නිදි නැති අස් වල සිහිනය දලුලයි
මුල් නැති ගස්  වල ආදරේ පිපෙයි

ජීවිතේ.. අහසින් වැටුනද මේ... ජීවිතේ.....

ඉතිහාසයේ ගිලිහුන චේද අරන්
කුරුමිනියෝ ඉගිලෙති අදුර මැදින්
කේදය තුල සැගවුණු පලිගු රෑන්
උනුත් නොදැන උන් අදුරේ සැගව ගිහින්

ජීවිතේ.. අහසින් වැටුනද මේ... ජීවිතේ.....


ඇත්තටම මේ කියන්නේ අපි ගැනද? ඇයි නැත්තේ? එත් කීයෙන් කීදෙනාද එක පිළිගන්න කැමති. කියවමුද ආයෙත් ඉතිහාස පොත? මුල ඉදන් අගට.. අග ඉදන් මුලට.. කොතනද මග ඇරුනේ. කව්ද මේ ඉතිහාසේ හිස් තැන් පුරවන්නේ. ඇත්තට ඒවා හිස් තැන්ද? කව්ද හිස් තැන් හැදුවේ? මොනවද නැති වෙලා තියෙන්නේ? මොනවා හරි අඩුයි නේද? මොනාද අඩු? ඇයි ඒවා අඩු? කව්ද ඒවා හැන්ගුවේ? කාටද ඒවා හංගන්න ඕනේ උනේ? අපිට මුල මැද අග පටලවිලද? නැත්තම් අපිව පටලේව්වද? අපි ආයෙත් කියවමුද? අග ඉදන් මුලට,මුල ඉදන් අගට.. අපේ ඉතිහාස කතාව, අපේ වර්තමාන කතාවේ ඉතිහාස කතාව.  මේ දේවල් මීට කලින් වෙලා නැද්ද? මේ පලවෙන වතාවද? අපි තම දන්නේ නැ.. එදා මොකද්ද උනේ? අද මොකද්ද වෙන්නේ? හෙට මොනවා වෙනවද? අපි තාම දන්නේ.. අපි හිතන්නේ නැ.. අපිට හිතන්න ඕනේ නැ. විවුර්තව කතා කරන්න බෑ. අපි ප්‍රශ්න කරන්න කැමති නැ. අපි විරෝදය පාන්නේ නැ..

පිස්සෙක් කියනවා...

විරෝදය පැව යුතු තැන විරෝදය නොපාන,
සටන් වදිය යුතු තැන සටන් නොවදින සමාජයක්,
අහසින් වැටුන සමාජයක් ලු...
අප ගත කරන ජීවිතයට වඩා
යහපත් සාදාරන ජීවිතයක්
දින ගත යුතුයි කියා විස්වාස නොකර ජීවිත,
අහසින් වැටුණු ජිවිත ලු..

අපි හිතනවා උට පිස්සු කියල..
ඒ හින්දම උ තාම ජීවත් වෙනවා..
ඒ හින්ද උට තාම පුළුවන් ඒ කතාව බය නැතුව කියන්න.
එත් එක මොහොතකට හිතන්න උ හරි නම්? අපිට වැරදිලා නම්?

Can you please think a little bit?

One of best teledrama, I've ever seen.  Great job by Ananda Abenayaka.


Nice theme song after long time and its summaries the teledrama. What great performance by the team. There are very few dialogs and its gave lot of time to think. Good script, Still I can remember the dialog of his previous teledrama “Jeevithayata idadenna” after five years also. This one also just like that, I really fell in love the characters of Roshan and Aku. Thank god still there are some directors who can make something to watch. After all we’ve something to celebrate. So don’t give still you can find the gems with a single glance.